Informatie over Scheurich

Scheurich is voortgekomen uit een grondhandelsbedrijf. In 1948 is men begonnen met het maken van aardewerkproducten. Er werden vooral vazen en bloempotten gemaakt. De fabriek produceert nog steeds en heeft als een van de weinige aardewerkfabrikanten de teruggang van het aardewerk vanaf de jaren 60 overleeft. Tegenwoordig worden voornamelijk massaproducten gemaakt die weinig opvallend zijn qua ontwerp en uitvoering.

Lange tijd was Scheurich de grootste producent van aardewerk in West-Duitsland. In de jaren 50, 60 en 70 waren de vazen, potten, schalen en kannen van Scheurich relatief goedkoop en voorzien van onderscheidende decors. De bedrijfsfilosofie hield in dat zoveel mogelijk werd gewerkt met vaste modellen die verschillend werden uitgevoerd wat betreft de glazuurbedekking. Ontwerpers van modellen bij Scheurich waren o.a. Heinz Siery, Werner Nowka en Monica Schödel. Oswald Kleudgen zorgde voor de glazuren. De fabriek staat in Kleinheubach (omgeving Frankfurt). 

De Vazen zijn gemerkt met W-Germany of West-Germany plus een driecijferig getal dat het model aangeeft en een tweecijferig getal dat de hoogte aangeeft in centimeters. Later werd ook de aanduiding “Scheurich-Keramik” gebruikt. Na 1990 werden de vazen voorzien van drie cirkels op de bodem van de vaas. Na de Duitse eenwording werd “W.Germany” vervangen door “Made in Germany”. Vanuit verzamelaarsoogpunt zijn de vazen na 1990 minder interessant. 

 

Rene heeft op http://westgermanyvazen.blogspot.com/2011/01/beroemde-keramiekfabrieken-scheurich.html  de onderstaande informatie geplaatst, waarvoor hartelijk dank

Beroemde keramiekfabrieken: Scheurich

 

 

 

Periode: 1948-heden

 

Ontwerpers: o.a. Heinz Siery, A. Seide, Monica Schödel-Müller, Werner Nowka
Bijzonderheden: Alois Scheurich en zijn neef Fridolin Greulich richtten in 1928 een groothandel in glas, porselein en keramiek op in Schneeberg bij Amorbach. In 1938 vestigde Scheurich zich in Kleinheubach (70 kilometer ten zuidoosten van Frankfurt). In 1948 begon men met de fabricage van huishoudkeramiek. In 1954 stopte Scheurich met de groothandelsactiviteiten en richtte zich helemaal op het zelf vervaardigen van keramiek. Aanvankelijk maakten ze vooral bowlschalen en asbakken, maar ze stapten al snel over op vazen en bloempotten.
 
Scheurich maakt(e) vooral vazen en bloempotten, maar heeft daarnaast ook onder andere asbakken, spaarvarkens, kaarsenstandaards, bierpullen, buffetklokken, wandreliëfs en kerstboomhouders geproduceerd. Scheurich heeft, een enkele uitzondering daargelaten, geen keukenklokken of lampvoeten gemaakt.
 

 

 

Scheurichs hegemonie begon aan het eind van de jaren zestig. Scheurich hield zijn prijzen laag en gecombineerd met in de smaak vallende designs zorgde dat voor een miljoenenomzet. De strategie van Scheurich daarbij was even simpel als doeltreffend: dezelfde modellen werden telkens van andere decoraties voorzien. De ontwerpen werden twee maal per jaar aan de veranderende smaak van het publiek aangepast.
 
De meest succesvolle vaasmodellen zijn er in tientallen glazuuruitvoeringen (decors). Heinz Siery ontwierp vaasmodel 271-22 in 1959 en die ging decennialang met de mode mee. Een andere belangrijk designer voor de vormen was A. Seidel. De belangrijkste designer voor de glazuren was Oswald Kleudgen.
 
Enkele bekende motieven zijn Montignac (1972-1973; handgeschilderd), Amsterdam (uienmotief/Zwiebeldekor; 1974-1975), Fabiola (donkerbruin-rood overloopglazuur) en Jura (fossielen-/slakkenmotief).
 
Sommige designs werden speciaal voor exportdoeleinden gemaakt; op de bodem van die vazen staat geen West Germany, maar 'foreign'. Toch kwamen ook vazen met 'foreign' op de thuismarkt terecht.
 
De vazen werden bij 1000 graden gebakken en kwamen uit gietvormen. De meest extreme glazuren en patronen bleven in West-Duitsland. Rode en oranje vazen werden het beste verkocht. Gele en paarse minder. Grote vloervazen kostten 40-50 Deutsche Mark (20-25 euro) per stuk en waren te koop in de warenhuizen Karstadt en Kaufhof. Van elke vaas zijn minstens 500 stuks vervaardigd.
 
In de jaren tachtig begon Scheurich met het maken van bakvormen, tafelgrills en terracotta ovenschalen. In de jaren negentig komen daar ook allerhande schaaltjes bij in de 'Pop Keramik'-serie; die fröhliche Bananen-Schale, die herzlich schöne schlecken Schale, die Knusper-, Knabber-, Bonbon-Birne (9,95 gulden per stuk bij Blokker; 4 euro).
 

Scheurich heeft nu als motto 'mode voor planten' en komt daarom met vier seizoenscollecties per jaar. Het glazuurbakken van de vazen en potten vindt plaats in Kleinheubach. Enkele modellen worden in het buitenland gekocht en in de fabriek verfijnt. De firma is vooral te vinden op beurzen in Amerika, Italië en Duitsland om hun waren te verkopen aan winkelketens. Er werkten in 2009 350 medewerkers.

 

Scheurich is zelf niet in het bezit van elke vaas die het ooit gemaakt heeft. De recepturen voor de glazuren zijn wel bewaard gebleven. Deels met foto, deels met namen van de desbetreffende vaas erbij.

Scheurich is nu ook de eigenaar van de naam Ruscha, maar niet van de originele mallen ervan.

 
De firma heeft geen winkel in de fabriek, maar in Kleinheubach bevindt zich 'der Keramik Basar' aan de Bahnhofstraße 12 en daar is een groot assortiment Scheurich-vazen en bloempotten te koop.
In Nederland was huishoudfirma Blokker tot circa 2006 de verkoper van Scheurich-bloempotten. Anno 2010 verkopen o.a. de acht vestigingen van tuincentrum Ranzijn hedendaags Scheurich keramiek.
 
Signatuur: Scheurich maakt altijd gebruik van witte klei.
De vazen zijn gesigneerd met ' W.GERMANY ' of ' WEST GERMANY' gevolgd door drie cijfers (die het modelnummer duiden), een streepje en twee cijfers (die de hoogte van de vaas aangeven). Rond 1990 wordt 'WEST GERMANY' gewijzigd in 'Made in GERMANY' en dat zowel op de vaasvoet als op de gebruikte sticker.
Het is niet mogelijk om de vazen te dateren aan de hand van de nummering, omdat nummers vaak hergebruikt zijn en niet oplopend zijn toegepast.